Luty 2026 w ISG: partycypacja, dane i standardy odpowiedzialnego sportu
Luty w ISG pokazał, że odpowiedzialny sport coraz częściej opiera się na procesach, narzędziach i mierzalnych standardach. W centrum miesiąca znalazły się trzy wątki: włączanie młodych w projektowanie polityki sportowej, konsekwentne wykorzystywanie danych z raportów CSR jako narzędzia realnej zmiany oraz rosnąca rola zrównoważonego zarządzania w największych wydarzeniach sportowych.
(Pro)młodzieżowe konsultacje Strategii Rozwoju Polskiego Sportu: głos młodych jako element governance
Uczestniczyliśmy w (pro)młodzieżowych konsultacjach Ram do Strategii Rozwoju Polskiego Sportu, organizowanych przez Radę Dialogu z Młodym Pokoleniem we współpracy z Ministerstwem Sportu i Turystyki. To ważny sygnał, że sport w Polsce zaczyna być planowany w logice partycypacyjnej z realnym miejscem na głos tych, którzy w kolejnych latach będą tę strategię współtworzyć i wdrażać.
Dyskusje koncentrowały się wokół czterech filarów: zdrowia, wspólnoty i dumy narodowej, kapitału ludzkiego oraz wsparcia systemowego. Z perspektywy ISG szczególnie istotne były dwa elementy:
- lokalne inicjatywy sportowe: temat obecny w Ramach Strategii, ale wciąż zbyt mało rozwijany. Widzimy, że programy oddolne (jak Youth for Sport and Society Leadership Programme) potrafią realnie budować kapitał społeczny i rozwijać przyszłych liderów sportu,
- rola sędziów w systemie sportu: obok technologii i modernizacji wybrzmiał bardzo praktyczny problem: niedobór kadr sędziowskich na niższych poziomach rozgrywek, gdzie wsparcie narzędziowe jest ograniczone. To nie jest wątek „poboczny”, tylko element jakości i bezpieczeństwa rywalizacji.
W dyskusji pojawiła się też ciekawa propozycja: ciało doradcze przy ministerstwie, reprezentujące różne grupy wiekowe, wzmacniające dialog międzypokoleniowy w polityce sportowej. W konsultacjach brał udział wolontariusz ISG, Mateusz Przybycin co jest dla nas ważnym potwierdzeniem, że młodzi eksperci mogą wnosić realną wartość do procesów publicznych.
Raporty ISG jako narzędzie zmiany: od diagnozy do wdrożeń
Drugi mocny wątek lutego to pokazanie „co dalej” po publikacji raportów. W komunikacji podkreśliliśmy, że raport CSR Ekstraklasy nie działa jak jednorazowy ranking, jego znaczenie rośnie wtedy, gdy staje się punktem odniesienia i argumentem do porządkowania działań w klubach.
W praktyce w kolejnych sezonach, w odpowiedzi na luki wskazywane w raportach, widać m.in.:
- wzrost liczby klubów porządkujących strategie i dokumenty zarządcze (strategie rozwoju, polityki CSR, dokumenty etyczne),
- wyraźny postęp w obszarze procedur i bezpieczeństwa: szczególnie w ochronie dzieci i młodzieży w akademiach,
- przejście od akcji jednorazowych do CSR jako programu: z celem, grupą docelową, partnerami i logiką działań,
- pierwsze, choć nadal nieliczne, strategiczne podejścia środowiskowe (audyty, polityki, cele): ważne, bo jeszcze niedawno ten obszar praktycznie nie istniał w polskim futbolu zawodowym.
Najważniejszy wniosek z tej części miesiąca: tam, gdzie dane spotykają się z refleksją i konsekwencją, tam pojawiają się wdrożenia. Zmiana nie jest natychmiastowa, ale raporty zaczynają działać jak mechanizm profesjonalizacji.
Zrównoważone mega-eventy: lekcje z Australian Open i Milano Cortina 2026
Luty przyniósł też silny wątek międzynarodowy: jak duże wydarzenia sportowe mogą być projektowane w logice ograniczania ryzyk środowiskowych, finansowych i społecznych.
Australian Open pokazaliśmy jako przykład wdrażania konkretnych rozwiązań środowiskowych: pełne przejście na energię odnawialną, zaawansowana gospodarka odpadami, programy recyklingu sprzętu sportowego, rozwój transportu niskoemisyjnego, ograniczanie jednorazówek oraz edukacja kibiców. To ważny case, bo pokazuje, że „zielone” działania nie muszą być sloganem, a za to mogą stać się standardem operacyjnym.
Z kolei Milano Cortina 2026 potraktowaliśmy jako model dobrze zarządzanego mega-eventu w duchu reform Olympic Agenda: rozproszony regionalny format, maksymalne wykorzystanie istniejącej infrastruktury (85% obiektów), ograniczanie presji inwestycyjnej oraz projektowanie wydarzenia z myślą o kosztach i ryzyku społecznym. To podejście, które zmienia logikę „igrzysk jako pomnika” na „igrzyska jako zarządzany projekt publiczny”.
Dostępność sportu: 34 mln zł na sport osób z niepełnosprawnościami
Ważnym elementem lutego był także ogłoszony nabór do programu upowszechniania sportu osób z niepełnosprawnościami na 2026 rok (budżet 34 mln zł). Z perspektywy odpowiedzialnego sportu to jeden z kluczowych instrumentów polityki publicznej bo dotyczy sportu regularnego, zakorzenionego lokalnie i opartego na realnej dostępności. Istotne jest też to, że wkład własny może być częściowo realizowany przez wolontariat lub udostępnienie infrastruktury, co ułatwia udział organizacjom działającym blisko społeczności.
Podsumowanie miesiąca
Luty 2026 w ISG spiął trzy wątki w jedną, spójną narrację o sporcie przyszłości:
- dobre zarządzanie zaczyna oznaczać partycypację (młodzi w strategii) i rozwiązywanie realnych problemów systemu (m.in. rola sędziów),
- dane coraz częściej przekładają się na praktykę (raporty CSR jako mechanizm wdrożeń, nie tylko oceny),
- zrównoważenie staje się decyzją projektową i organizacyjną, a nie dodatkiem PR (AO, Milano Cortina).
Wniosek na koniec miesiąca jest prosty: sport dojrzewa wtedy, gdy potrafi łączyć dialog, narzędzia i standardy, a nie wybiera tylko jeden z tych elementów.
